Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Γλυκιά συνωμοσία


 

Ήρθα να πιάσω τη ζωή με την απόχη μου.

Να αδράξω τη μέρα, όμως αργεί να ξημερώσει.
Κίτρινο ημίφως με περιβάλλει και φοβάμαι.
Ταλαντεύομαι στη γέφυρα μεταξύ θανάτου και ζωής.
Στο δρόμο που χαράξατε μόνο ρωγμές υπάρχουν.
Πορεία αδιέξοδη, άκυρη.
Φως στον ορίζοντα δε φαίνεται να υπάρχει.
Ηράκλεια τείχη ορθώνονται.
Που είναι η ζωή που μου υποσχεθήκατε;
Αυτή είναι η ζωή; Σκιώδης; Σκληρή;
Κιτρινισμένα σκόρπια φύλλα;
Φορέστε μου ένα αγκάθινο στεφάνι,
δώστε μου τον σταυρό του μαρτυρίου,
να πορευθώ…
μαύρη φιγούρα στο φόντο της ζωής να υπάρχω.
Συνοδοιπόρος της καταστροφής των επόμενων.
 
ΟΧΙ.  ΔΕ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ  ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΩ.
ΘΑ ΦΤΙΑΞΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΕΓΩ ΤΗ ΘΕΛΩ.
 
Με χρώματα ανεξίτηλα κι ανατολής αρώματα
με μουσικές, μελωδίες, ήχους,
με λέξεις ελληνικές όμορφες,
με μαγεία και έρωτα,
με αγάπη.
Έτσι τη θέλω τη ζωή μου και θα το φωνάζω
 μέρα και νύχτα.
Ν’ ακουστεί στα πέρατα της γης
κι όλης της οικουμένης,
σε όλο το σύμπαν να ακουστεί.
Με μια γλυκιά συνομωσία των πάντων
θα γίνουν όλα ρόδινα.
Για να πραγματοποιηθεί το όνειρο,
η επιθυμία μιας όμορφης ζωής,
ας προσπαθήσουμε όλοι
να φτιάξουμε τον κόσμο μας καλύτερο.
Για μας, τα παιδιά του παρελθόντος,
τα παιδιά του παρόντος,
για τα παιδιά του μέλλοντος.

 
Γλυκιά συνωμοσία___Ελένη Ιωάννου
 
 
 
 

 

                              

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου