Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Πανδώρα

                                                  

Πανδώρα


Θα περιμένω

Με όση θέληση διαθέτει η ψυχή

Με όποιο τρόπο,σε όποιες συνθηκες.


Ως μια Πανδώρα που την πλάνεψαν ζηλόφθονες θεοί

Και της δώρισαν σ’ένα πυθάρι σφαλισμένο

όλα τα πάθη,όλα τα λάθη,

όλα τα ανθρώπινα αισθήματα,

το μίσος,την αγάπη,

την τρέλα και όλα τα δεινά του κόσμου

ανεξέλεγκτα,να την πνίγουν

σε μια θάλασσα δακρύων για το αμάρτημα της.


Θνητή κι’εγώ πλασμένη από χώμα,γυναίκα περίεργη

Με ανασφάλιες και πάθη,λάθη

ερωτήματα αναπάντητα και τα όποια αμαρτήματα μου

στον αδυσώπυτο αγώνα για επιβίωση

θα περιμένω


Θ’ανοίγω τον μυστηριώδη πίθο του εαυτού μου,

χωρίς δισταγμούς,φραγμούς,

χωρίς φόβο και αυταπάτες για ανυπολόγιστες συνέπειες.

Δίχως βοήθεια θα επιβιώνω μόνο με τη σκέψη

της μεγάλης πίστης,

της ατέλειωτης αισιοδοξίας,

της τυφλής ελπίδας,

για να ανακαλύπτω καινούριες εμπειρίες

να ξετιλύγω μίτους,

να ξεδιπλώνω νέες πτυχές της ζωής

να έχω κίνητρα να πορεύομαι

και την πεποίθηση πως θα νικώ παρά τις ήττες μου.


Ευνοική θεότητα η ελπίδα γεννιέται

και μεγαλώνει στο νου και τη ψυχή

Και όταν όλα με εγκαταλείπουν

είναι εκεί,εκείνη,άυλη υπόσταση,

να με καθοδηγεί αθόρυβα στης ζωής την πορεία,

παρατείνοντας την με θάρρος

ως την τελευταία αναπάντεχη πνοή.

Ως τη λύτρωση της ψυχής από το σώμα.


Μοναδικό αντίδοτο στην ανθρώπινη

μοναξιά και δυστυχία

Θα περιμένω
 
 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου