Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

"Φυσικά και ονειρεύομαι" Κική Δημουλά

Φυσικὰ καὶ ὀνειρεύομαι.
Ζεῖ κανεὶς μόνο μ᾿ ἕνα ξερὸ μισθό;

Πόσο συχνά;
Κάθε ποὺ ἐγκαταλείπουν συχνότατα ὅλοι.

Ἐπηρεάζουν τοὺς ἀπόντες τὰ ὄνειρά σας;
Βέβαια. Τὸ ξανασκέφτονται καλὰ
καὶ μᾶλλον μετανιώνουν ὁριστικά τους ὅλοι.

Εἶναι ἐλευθέρα ἡ εἴσοδος;
Ὄχι ἐντελῶς. Ζητάω τὴν ἄδεια τοῦ ὀνείρου
πρὶν ἐλπίσω. Μοῦ τὴν δίνει ἐν γένει
μαζὶ μὲ κάποιες ὁδηγίες αὐστηρές.
Νὰ πιστέψω δίχως ν᾿ ἀγγίξω
νὰ μὴ μιλήσω διόλου στὸν καπνὸ
γιατὶ εἶναι ὑπνοβάτης καὶ θὰ πέσει
μόνο διὰ τοῦ βλέμματος ν᾿ ἀφήσω
τὸ αἴτημά μου στὴν κρεμάστρα
ὅ,τι μοῦ δοθεῖ νὰ τὸ δεχτῶ
κι ἂς μὴν ἔχει καμιὰ ὁμοιότητα
μ᾿ αὐτὸ ποὺ ζωγραφίζει ἡ ἔκκλησή μου -
θὰ τὴν ἐπανέβρει μόλις ξαναχαθεῖ.

Ἕνα μόνο δὲ μοῦ δίνει τὸ ὄνειρο.
Τὸ ὅριο. Ὣς ποῦ νὰ κινδυψέψω.
Γιατὶ τότε πιὰ δὲν θὰ ἦταν ὄνειρο,
Θά ῾ταν γεράματα.


Συνέντευξις
Η εφηβεία της λήθης 1994, Κική Δημουλά

 

«Φυσικά και ονειρεύομαι»
Όταν επτά νέοι ηθοποιοί συνομιλούν με την Ποίηση της Κικής Δημουλά
Από Δευτέρα 20 έως Πέμπτη 30 Μαΐου 2013
Έμπνευση και όνειρα για το μέλλον σε μια εποχή που αναζητεί διεξόδους, μια διαφορετική ματιά στην ποίηση της Κικής Δημουλά, που οδηγεί επτά νέους επαγγελματίες ηθοποιούς σε μία θεατρική παράσταση με τίτλο ένα δικό της στίχο. "Φυσικά και Ονειρεύομαι" μία παράσταση αποτέλεσμα ενός τριμήνου σεμιναρίου ειδίκευσης με θέμα "Η Ποίηση στο Θέατρο" που δίδαξαν η Πέμη Ζούνη και η Φρόσω Κορρού.

Τρεις μήνες μελέτης, τρεις μήνες γεμάτοι ποίηση, γεμάτοι όνειρα και απορίες που αναζητούν απαντήσεις και μία παράσταση που δηλώνει ότι η Κική Δημουλά και η ποίησή της συνδιαλέγεται με όλες τις ηλικίες και οι νέοι καλλιτέχνες σκύβουν στοργικά σε λέξεις, στίχους και ιδέες, τις συνθέτουν σε εικόνες και τις περνούν από το δικό τους φίλτρο για να τις μετουσιώσουν σε
ένα καλλιτεχνικό γεγονός που αφιερώνουν με αγάπη στη μεγάλη ποιήτρια.

Το σεμινάριο και η παράσταση βασίστηκαν σε μία σειρά βασικών θεμάτων: Πώς εμπνέει η σκέψη της ποιήτριας τους νέους ανθρώπους; Πώς διαμορφώνονται τα υλικά της στη θεατρική πράξη; Τα σώματα, οι ήχοι, οι μουσικές. Η σιωπή. Ο χρόνος, η απώλεια, η μοναχικότητα. Η μνήμη. Και αναζητούν διεξόδους, ιδίως στη σημερινή δύσκολη κατάσταση και για τους νέους καλλιτέχνες, μέσα από το χιούμορ και το σαρκασμό,  την ελπίδα και το φως που η ποίηση της Κικής Δημουλά απλόχερα προσφέρει...


Περισσότερες πληροφορείες στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ 


Επισκεφθείτε το wikishareideas.gr
___Ελένη Ιωάννου
 

Ηρώδειον: το μοναδικό πλήρως στεγασμένο θέατρο έως το 19ο αιώνα

Ηρώδειον: το μοναδικό πλήρως στεγασμένο θέατρο έως το 19ο αιώνα___Μανόλης Κορρές 
Από την εκδήλωσηγια το Μίκη Θεοδωράκη στο Ηρώδειο http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23137&subid=2&pubid=63686671
 

Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΟΡΡΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΩΔΕΙΟΝ ΗΡΩΔΟΥ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ http://triantafylloug.blogspot.gr/2011/12/blog-post.html


ΗΡΩΔΕΙΟ http://blogs.sch.gr/dimchav/2009/05/



"Μια βραδιά στο Ηρώδειο για τα παιδιά"


ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΤΟΥ ΟΥΓΚΟ ΝΤΕ ΑΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΣΚΑ http://camerastyloonline.wordpress.com/2012/07/27/video-tosca-irodeio-26-7-2012/

Παράσταση στο Ηρώδειο












Ηρώδειον το μοναδικό πλήρως στεγασμένο θέατρο έως το 19ο αιώνα___Μανόλης Κορρές
Το υψηλότερο  κτίριο της Αθήνας ώσπου να χτιστεί το Hilton υπήρξε το Ηρώδειον.
Ο καθηγητής Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ κ. Μανόλης Κορρές , ο οποίος έχει μελετήσει διεξοδικά το ζήτημα της στέγης του Ηρωδείου είναι σε θέση να μιλήσει με ακρίβεια για το κατασκευαστικό θαύμα, που θεωρείτο στην εποχή του αυτό το οικοδόμημα.
 

Πώς θα φαινόταν άραγε σήμερα στο φεστιβαλικό κοινό του Ηρωδείου αν είχε πάνω από το κεφάλι του μια τεράστια στέγη; Δεν μπορεί να πει κανείς ότι η παρουσία της θα ήταν ευχάριστη, δεδομένων των κλιματικών συνθηκών του αττικού θέρους, στην αρχαιότητα όμως, όχι απλώς υπήρχε στέγη αλλά είχε αποτελέσει και θαύμα της αρχιτεκτονικής.
Φυσικά ήταν ξύλινη και για την κατασκευή της πρέπει να χρησιμοποιήθηκαν περί τις 3.000 δέντρα, μεγάλα ως επί το πλείστον, όπως κέδροι, κυπαρίσσια και λάρικες, ενώ κατεργασμένη η ξυλεία θα πρέπει να ζύγιζε περί τους 750 - 800 τόνους. Και το σημαντικότερο: Δεν είχε καθόλου ενδιάμεσα στηρίγματα!
Ο καθηγητής Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ κ. Μανόλης Κορρές , ο οποίος έχει μελετήσει διεξοδικά το ζήτημα της στέγης του Ηρωδείου είναι σε θέση να μιλήσει με ακρίβεια (όση επιτρέπει ασφαλώς η απόσταση των 2000 περίπου χρόνων) για το κατασκευαστικό θαύμα, που θεωρείτο στην εποχή του αυτό το οικοδόμημα. Γιατί το Ηρώδειο, δώρο ας μη ξεχνούμε, του Ηρώδη Αττικού στην Αθήνα είχε κερδίσει από την αρχαιότητα τον θαυμασμό των ανθρώπων.
Δείτε βίντεο 
 Διάλεξη του Μ. Κορρέ που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με Θέμα: Το Ηρώδειον. Το μοναδικό πλήρως στεγασμένο θέατρο έως τον 19ο αιώνα.

Ο Παυσανίας στα κείμενά του το χαρακτηρίζει ως το αξιολογότερο οικοδόμημα του είδους του ενώ ο Φιλόστρατος αναφέρει: «ανέθηκε δε ο Ηρώδης και το επί Ριγίλλη θέατρον, κέδρου ξυνθείς το όροφον η δε ύλη και εν αγαλματοποιίαις σπουδαία».
«Η στέγη του Ηρωδείου, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, αποτέλεσε παγκόσμιο ρεκόρ μέγιστου ανοίγματος έως και τον 19ο αιώνα! Δύναται μετά πάσης βεβαιότητος να λεχθεί, ότι το Ηρώδειο υπήρξε το υψηλότερο κτίριο της χώρας ως την εποχή της κατασκευής του ξενοδοχείου Χίλτον ενώ την δεύτερη θέση ως τα μέσα του 20ού αιώνα κατείχαν δύο επίσης ρωμαϊκά κτίρια: το λεγόμενον Οκτάγωνον κι η λεγόμενη Ροτόντα της Θεσσαλονίκης», όπως αναφέρει ο κ. Κορρές στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Ανθέμιον» της Ενωσης Φίλων Ακροπόλεως, που είναι αφιερωμένο ολόκληρο στον Ηρώδη Αττικό και την εποχή του.
Πώς όμως έγινε δυνατό αυτό το θαύμα; «Η λύση βρίσκεται μάλλον στον τρόπο κατασκευής των ρωμαϊκών γεφυρών και όχι μόνον των ρωμαϊκών στεγών», αναφέρει ο μελετητής, προσθέτοντας ότι σαν παράδειγμα προσφέρεται η γέφυρα του Τραϊανού (105 μ.Χ.) έργο του διάσημου Απολόδωρου από την Δαμασκό.
Τα διάφορα μέρη της στέγης θα πρέπει να ετοιμάζονταν στο έδαφος μπροστά από το κτίριο και την Στοά του Ευμένους, όπου θα πρέπει να συναρμολογούνταν δοκιμαστικά και να διορθώνονταν, σύμφωνα πάντα με την μελέτη του κ. Κορρέ. Στη συνέχεια χαράσσονταν στην επιφάνειά τους τα τεκτονικά σύμβολα ως οδηγοί της τελικής συναρμολόγησης και ακολούθως τα διάφορα μέρη ανεβάζονταν με την βοήθεια γερανών επάνω σε τεράστιο ικρίωμα ύψους 29 μέτρων. Εκεί ειδικοί τεχνίτες εκτελούσαν την συναρμολόγηση με τη βοήθεια άλλων μηχανών, που ήταν επίσης εγκατεστημένες σε αυτό το ύψος!
Η κατασκευή της γιγάντιας στέγης πρέπει να διήρκεσε τουλάχιστον τρία χρόνια, χωρίς να υπολογίζεται ο χρόνος για την αναζήτηση της ξυλείας και την ξήρανσή της. Το κτίριο οικοδομήθηκε σε οκτώ το πολύ εννέα χρόνια.
Στην νεότερη εποχή μία επιπλέον απόδειξη της ύπαρξης της στέγης υπήρξε το παχύ στρώμα στάχτης που βρέθηκε από τον Πιττάκη το 1858 κατά τις ανασκαφές για την αποκάλυψη του μνημείου. Θραύσματα από κεράμους, καρβουνιασμένα ξύλα _συχνά ογκώδη_ σιδηρόκαρφα εντυπωσιακού μεγέθους και σιδηρελάσματα ήταν αναμεμειγμένα με την στάχτη. Αποτέλεσμα προφανώς, όπως σημειώνει και ο κ. Κορρές της καταστροφικής μανίας των Ερούλων το 267 μ.Χ. από την οποία δεν γλίτωσε και το Ηρώδειο.



Οι πληροφορείες είναι από το "tovima.gr","Greekarchitects.gr"


 
Επισκεφθείτε το wikishareideas.gr
___Ελένη Ιωάννου